Interesse?

In ‘het nieuwe normaal’ is dat volgens de federale regering te veel. Mensen bankieren immers steeds vaker online. Een trend die door de coronacrisis nog werd versterkt. De kosten voor de kredietinstellingen zijn dus op enkele jaren fel gedaald, maar die kostendaling werd niet doorgerekend aan de consument. Door het wettelijke plafond te verlagen wil de regering een woonlening ook toegankelijker maken. Voor heel wat mensen zijn bijkomende, hoge administratiekosten vaak een drempel om al dan niet voor een eigen huis te gaan. Te meer voor wie een kleine lening afsluit aangezien het om een forfaitair bedrag gaat.

Kredietinstellingen mogen dus voortaan maximaal 350 euro dossierkosten aanrekenen voor de opmaak van een hypothecair krediet met een onroerende bestemming. De aanpassing van dat plafond heeft ook gevolgen voor de dossierkosten die mogen aangerekend worden voor een herfinanciering bij dezelfde kredietverstrekker. Die mogen wettelijk gezien slechts de helft bedragen van de aanvraagkosten voor een nieuw kredietcontract. Vanaf volgend jaar is dat dus 175 euro waar dat nu nog 250 euro is. In de regelgeving wordt trouwens niet langer gesproken over ‘een herfinanciering’, maar over `een wijziging van het kredietcontract' aangezien het de facto niet gaat om een herfinanciering. Het gaat om een loutere wijziging van het bestaande kredietcontract en niet om een herfinanciering waarbij het bestaande kredietcontract vervroegd wordt terugbetaald en geherfinancierd door een nieuw kredietcontract.

De wijzigingen zijn toepassing op de kredietovereenkomsten waarvan het krediet of de wijziging van de kredietovereenkomst bij de kredietgever werd aangevraagd vanaf 1 januari 2024.